کادوی ولنتاین
بهداشت و سلامت

ADHD در پسران: تفاوت‌ها، تشخیص و درمان

اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD) میلیون‌ها کودک را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. در آمریکا، یک نظرسنجی والدین در سال ۲۰۱۶ تعداد کودکان مبتلا به ADHD را ۶٫۱ میلیون نفر نشان می‌دهد.

با این حال، به طور گسترده‌ای پذیرفته شده است که این اختلال بیشتر پسران را نسبت به دختران تحت تأثیر قرار می‌دهد. حدود ۱۲٫۹٪ از پسران تشخیص ADHD دریافت خواهند کرد. در مقایسه، تنها ۵٫۶٪ از دختران تشخیص ADHD دریافت خواهند کرد.

هنگام مشاهده‌ی علائم این اختلال، ممکن است تفاوت‌های قابل توجهی در نحوه‌ی بروز ADHD در هر جنس وجود داشته باشد.

این مقاله نحوه‌ی بروز علائم این اختلال در پسران را بررسی می‌کند. ادامه مطلب را بخوانید تا در مورد روش‌های تشخیصADHD و همچنین روش‌های احتمالی درمان اطلاعات کسب کنید.

ADHD چیست؟

اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی یک اختلال نوروساختمانی است. فرد مبتلا به این اختلال ممکن است الگوهای تکرار شونده‌ای را نشان دهد که با مشکل در تمرکز یا توجه مشخص می‌شود. در مواقع دیگر، فرد مبتلا به ADHD ممکن است بیش‌فعال به نظر برسد (مانند بی‌قراری، صحبت بی‌وقفه، ضربه زدن و غیره).

علاوه بر چالش‌های توجه و بیش‌فعالی، ADHD ممکن است به عنوان فقدان کنترل خود نیز ظاهر شود. این اختلال در افرادی که تکانشگری نشان می‌دهند، تشخیص داده می‌شود. کودکان تکانشگری ممکن است برای سن خود بی‌فکر، بی‌ملاحظه یا بی‌احتیاط به نظر برسند.

ADHD ممکن است به صورت یک نمایش ترکیبی ظاهر شود. همچنین می‌تواند به شکل رفتارهای بیش‌فعالی- تکانشگری یا عمدتاً بی‌توجهی باشد.

این اختلال می‌تواند در زندگی روزمره مشکلاتی ایجاد کند. به دلیل مشکلات تمرکز، کودک مبتلا به ADHD ممکن است بیشتر مستعد حادثه باشد. همچنین این کودک احتمالاً مشکلات بیشتری در مدرسه خواهد داشت و حتی ممکن است با مشکلات عاطفی دست و پنجه نرم کند.

علائم و نشانه‌های ADHD در پسران:

ADHD به طور معمول به عنوان اختلالی که پسران را تحت تأثیر قرار می‌دهد، شناخته می‌شود. در واقع، این احتمال وجود دارد که هر دو جنس به طور مساوی تحت تأثیر این اختلال قرار گیرند. با این حال، به دلیل علائم رفتاری که ممکن است در پسران برجسته‌تر باشد، اغلب به عنوان یک اختلال غالب در مردان در نظر گرفته می‌شود.

برخی تحقیقات تفاوت کوچکی بین پسران و دختران نوجوان در نحوه‌ی مدیریت ADHD پیدا کرده‌اند، به طوری که دختران عزت نفس پایین‌تر و استراتژی‌های مقابله ضعیف‌تری نسبت به پسران دارند. با این حال، تا بزرگسالی، این تفاوت‌ها به نظر می‌رسد که مساوی شود.

در حالی که دختران مبتلا به این اختلال ممکن است با عزت نفس خود دست و پنجه نرم کنند، این رفتار در پسران کمتر رایج است. به همین ترتیب، دختران ممکن است متوجه شوند که به شدت تحت تأثیر رویدادهای مضر زندگی قرار می‌گیرند، در حالی که پسران ممکن است احساس کمتری نسبت به حوادث مشابه داشته باشند.

برخی مطالعات نشان می‌دهند که پسران تمایل بیشتری به نشان دادن علائم خارجی مانند پرخاشگری دارند، در حالی که دختران ممکن است میزان بالاتری از افسردگی و اضطراب را نشان دهند. چنین پسرانی با ADHD بیشتر احتمال دارد که در مدرسه، خانه یا سایر محیط‌های اجتماعی به عنوان قانون‌شکن برچسب زده شوند.

ارتباطی بین ADHD و میزان بالاتر رفتارهای خودکشی وجود دارد.

تشخیص ADHD در پسران

اگرچه پسران تمایل بیشتری به نشان دادن علائم مخرب ADHD دارند، اما همه پسرها اینطور نیستند. هنگامی که به داشتنADHD در یک فرد جوان مشکوک می‌شود، متخصصان مراقبت سلامت ممکن است از دستورالعمل‌های ارائه شده توسط راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی انجمن روان‌پزشکی آمریکا (DSM-5) استفاده کنند.

برای تشخیص این اختلال، الگوی ثابتی از بی‌توجهی، بیش‌فعالی یا تکانشگری را مشاهده خواهید کرد.

بی‌توجهی:

علائم بی‌توجهی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • توجه ضعیف به جزئیات یا انجام اشتباهات قابل اجتناب در فعالیت‌ها
  • مشکل در تمرکز برای دوره‌های طولانی
  • مشکل در سازماندهی وظایف و فعالیت‌ها
  • بی‌علاقه بودن به فعالیت‌هایی که نیاز به فشار ذهنی دارند، مانند تکالیف مدرسه
  • به راحتی حواس‌شان پرت می‌شود
  • فراموشکاری

بیش‌فعالی و تکانشگری:

علائم بیش‌فعالی و تکانشگری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بی‌قراری بیش از حد
  • مشکل در نشستن روی صندلی
  • صحبت بیش از حد
  • حرف دیگران را قطع کردن
  • دویدن و سر و صدا کردن در محیط‌های نامناسب
  • بسیار پر انرژی
  • جواب دادن سریع و بدون فکر به سوالات

برای کودکان ۱۶ ساله و زیر، شش یا بیشتر از این علائم باید وجود داشته باشد و برای افراد ۱۷ ساله و بالاتر، پنج یا بیشتر از این علائم. علائم باید به مدت شش ماه وجود داشته باشند، در عملکرد در دو یا چند محیط مانند خانه، مدرسه یا محل کار اختلال ایجاد کنند و قبل از سن ۱۲ سالگی وجود داشته باشند.

متخصصان اغلب علاوه بر سابقه و معاینه، از تست‌های روان‌شناختی و پرسشنامه‌ها برای تشخیص دقیق ADHD استفاده می‌کنند.

ADHD چگونه بر پسران تأثیر می‌گذارد؟

ADHD در پسران تمایل دارد با جنبه‌ای پرخاشگرتر و پر انرژی‌تر بروز کند. آنها ممکن است با همسالان خود در مدرسه مشکل داشته باشند و رفتارهای سرکش یا قانون‌شکنانه از خود نشان دهند.

ADHD می‌تواند منجر به زندگی مستعد به آسیب در پسران شود. نوجوانان مبتلا به این اختلال بیشتر به سیگار کشیدن، مشروب‌خوردن یا مصرف مواد مخدر روی می‌آورند. برای آنها غیرمعمول نیست که با قانون دچار مشکل شوند.

کودکان مبتلا به ADHD ممکن است شرایط روان‌پزشکی دیگری مانند افسردگی و اضطراب نیز داشته باشند.

درمان ADHD

گزینه‌های مختلفی برای مدیریت ADHD در دسترس هستند. با این حال، روش‌های درمان می‌تواند به کودک و خانواده بستگی داشته باشد.

برای کودکان زیر ۶ سال، توصیه می‌شود که والدین یا مراقبین قبل از امتحان دارو، آموزش مدیریت رفتار را امتحان کنند. برای کودکان بالاتر از این سن، دارو و مدیریت رفتار به صورت همزمان توصیه می شود.

دارو:

داروها روشی تثبیت شده و مؤثر برای مدیریت علائم ADHD هستند. دارو برای این اختلال می‌تواند توجه، رفتارهای چالش‌برانگیز را بهبود بخشد و ممکن است برای بهبود زندگی روزمره مفید باشد.

  • محرک‌ها: این داروها انتقال دهنده‌های عصبی دوپامین و نور اپی‌فرین را در قسمت‌های خاصی از مغز که در توجه و رفتار نقش دارند، افزایش می‌دهند. محرک‌ها رایج‌ترین داروی مورد استفاده برای ADHD هستند.
  • غیرمحرک‌ها: این درمان به اندازه محرک‌ها برای مدیریت ADHD مؤثر نیست، اما ممکن است در افرادی که نمی‌توانند محرک‌ها را تحمل کنند یا به پاسخ کافی به محرک‌ها دست پیدا نمی‌کنند، استفاده شود.

متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است داروهای مختلف و دوزهای مختلف را امتحان کنند تا مناسب‌ترین گزینه را برای نیازهای کودک برای مدیریت ADHD تعیین کنند.

درمان رفتاری:

ADHD می‌تواند منجر به رفتارهای بسیار مخرب در کودکان شود. این می‌تواند بر تعامل با عزیزان، معلمان و همسالان تأثیر بگذارد.

از طریق درمان رفتاری، کودک می‌تواند رفتارهایی را که برای مقابله با آن‌ها چالش‌برانگیز است، یاد بگیرد یا بهبود بخشد.

درمان رفتاری می‌تواند به اعضای خانواده نیز گسترش یابد. این درمان می‌تواند به کودکان نحوه‌ی رفتار مناسب در کلاس درس و سایر محیط‌های اجتماعی را آموزش دهد.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر کودکی الگوی رفتاری مداوم از خود نشان می‌دهد که نشان‌دهنده‌ی ADHD است، مهم است که برای شروع ارزیابی به یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مراجعه کنید.

سخن آخر

ADHD می‌تواند علائم چالش‌برانگیز بی‌توجهی، بیش‌فعالی یا تکانشگری ایجاد کند. پسران مبتلا به این اختلال ممکن است بیش از همسالان خود مخرب به نظر برسند. هنگامی که رفتارهای نشان‌دهنده‌ی ADHD برای مدت زمانی ادامه می‌یابد، مهم است که برای تشخیص و درمان این بیماری به یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی مراجعه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا