کادوی ولنتاین
بهداشت و سلامت

آیا درمانی برای ADHD وجود دارد؟

اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی (ADHD)، یک اختلال عصبی است که با مشکلات تمرکز، بیش‌فعالی و تکانشگری خود را نشان می‌دهد. حدود ۴ درصد از بزرگسالان و ۹ درصد از کودکان در ایالات متحده با ADHD زندگی می‌کنند و بسیاری از آن‌ها در طول زندگی خود با علائم آن دست و پنجه نرم می‌کنند.

در حالی که هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، درمان‌هایی می‌توانند به مدیریت علائم و بهبود عملکرد کمک کنند. این موارد شامل دارو، درمان رفتاری و مداخلات آموزشی است. با درمان، اکثر افراد مبتلا به ADHD قادر به زندگی نسبتاً بدون علائم و موفقیت‌آمیز هستند.

این مقاله درک فعلی از ADHD و علائم آن و همچنین درمان‌های موجود را توصیف می‌کند. همچنین به ایده درمان کاملADHD و اینکه آیا چنین چیزی ممکن است یا خیر، می‌پردازد. در نهایت، نحوه برخورد با ADHD به صورت مستقل را بررسی خواهد کرد.

ADHD چیست؟

ADHD اختلالی است که بر توانایی مغز برای کنترل توجه و تکانشگری تأثیر می‌گذارد. این اختلال با مشکلات تمرکز، بیش‌فعالی و تکانشگری مشخص می‌شود.

افراد مبتلا به ADHD اغلب در توجه یا تمرکز بر روی وظایف مشکل دارند. آنها ممکن به راحتی حواسشان پرت شود، نتوانند برای مدت طولانی ثابت بنشینند و تکانشگر باشند. این علائم می‌توانند در مدرسه، کار و روابط شخصی اختلال ایجاد کنند.

اعتقاد بر این است که ADHD ناشی از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. این اختلال اغلب در دوران کودکی تشخیص داده می‌شود، اما در بزرگسالان نیز می‌تواند تشخیص داده شود.

سه نوع ADHD وجود دارد:

  • نوع بی‌توجه: این نوع با مشکلاتی در توجه و تمرکز مشخص می‌شود.
  • نوع بیش‌فعال-تکانشگر: این نوع با مشکلاتی در بیش‌فعالی و تکانشگری مشخص می‌شود.
  • نوع ترکیبی: این نوع با مشکلاتی در هر دو مورد توجه و بیش‌فعالی-علائم ADHD

علائم ADHD

علائم ADHD از فردی به فرد دیگر متفاوت است. آنها همچنین ممکن است به مرور زمان تغییر کنند. در زیر رایج‌ترین علائم برای هر نوع ADHD آمده است:

نوع بی‌توجه:

  • مشکل در توجه به جزئیات یا انجام اشتباهات سهل‌انگار
  • مشکل در گوش دادن یا پیروی از دستورالعمل‌ها
  • مشکلات سازماندهی
  • اجتناب از وظایفی که نیاز به تلاش ذهنی مداوم دارند
  • گم کردن وسایل اغلب

نوع بیش‌فعال-تکانشگر:

  • بی‌قراری یا تکانشگری
  • مشکل در نشستن روی صندلی
  • حرف زدن بیش از حد
  • گفتن سریع جواب‌ها قبل از شنیدن کل سوال
  • مشکل در صبر کردن در صف یا نوبت خود

نوع ترکیبی:

تمام علائم ذکر شده در بالا برای انواع بی‌توجه و بیش‌فعال-تکانشگر

آیا درمانی برای ADHD وجود دارد؟

هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، زیرا این اختلال یک تفاوت عصبی است نه یک بیماری. در واقع، برخی از افراد مبتلا به ADHD آن را به عنوان چیزی مثبت به جای منفی می‌بینند. در جامعه عصبی-متفاوت، ADHD به عنوان یک “ابرقدرت” شناخته می‌شود.

چگونه ADHD می‌تواند یک “ابرقدرت” باشد

افراد مبتلا به ADHD اغلب در حوزه‌هایی مانند خلاقیت، خودجوش بودن و تفکر خارج از چارچوب، نقاط قوتی دارند. برندون لی، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل Power notes، می‌گوید: «یکی از دلایل اصلی که بسیاری از افراد مبتلا به ADHD دوست ندارند این اختلال را به عنوان یک بیماری در نظر بگیرند این است که درمان قطعی ندارد و لزوماً نیازی به آن ندارد. این یک وضعیت عصبی است که می‌تواند فواید و ویژگی‌های شگفت‌انگیز زیادی برای فرد به همراه داشته باشد و در شرایط اجتماعی دیگر، نیازی به درمان نداشته باشد.»

با این حال، درمان‌هایی مانند دارو وجود دارند که می‌توانند به مدیریت علائم منفی ADHD و بهبود عملکرد کمک کنند. در سال‌های اخیر، پیشرفت‌های قابل توجهی در درک ما از این اختلال و بهترین روش درمان آن صورت گرفته است.

در زیر برخی از پیشرفت‌های اخیر آمده است:

در سال ۲۰۱۱، آکادمی اطفال آمریکا دستورالعمل‌های به‌روز شده‌ای برای درمان ADHD منتشر کرد. این دستورالعمل‌ها توصیه می‌کنند که کودکان ۶ تا ۱۷ ساله مبتلا به ADHD با ترکیبی از دارو و درمان رفتاری معالجه شوند.

در سال ۲۰۱۴، یافته‌های نظرسنجی ملی تشخیص و درمان ADHD و سندرم توره، یک نظرسنجی پیگیری از والدین از نظرسنجی ملی سلامت کودکان ۲۰۱۱-۲۰۱۲، حمایت‌های روانی-اجتماعی اضافی برای کودکان سن مدرسه را توصیه کرد.

در سال ۲۰۱۷، FDA داروی جدید تزریقی طولانی‌مدت برای درمان ADHD به نام Mydayis را تأیید کرد. Mydayis یک بار در روز مصرف می‌شود و می‌تواند تا ۱۶ ساعت دوام داشته باشد.

در سال ۲۰۲۱، FDA داروی جدیدی برای درمان ADHD به نام Qelbree را تأیید کرد. Qelbree یک داروی غیرمحرک است که یک بار در روز مصرف می‌شود.

همانطور که می‌بینید، پیشرفت‌های قابل توجهی در درمان ADHD در سال‌های اخیر صورت گرفته است. با ادامه تحقیقات، امیدواریم درمان‌های مؤثرتر حتی در آینده توسعه یابند.

آیا ADHD می‌تواند به طور خود به خود از بین برود؟

اکثر متخصصان بر این باورند که هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد. این اختلال مزمن است، به این معنی که مدت طولانی – معمولاً در طول بزرگسالی – طول می‌کشد. بسیاری از افراد مبتلا به ADHD یاد می‌گیرند که علائم خود را با درمان و با ایجاد مکانیسم‌های مقابله‌ی سالم مدیریت کنند. برخی حتی متوجه می‌شوند که علائم آن‌ها با افزایش سن کاهش می‌یابد.

درمان ADHD

هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، اما درمان‌هایی وجود دارند که می‌توانند به مدیریت علائم کمک کنند. مؤثرترین درمان ترکیبی از دارو و درمان رفتاری است.

دارو

دارو می‌تواند به کاهش بیش‌فعالی، impulsivity و بی‌توجهی کمک کند. محرک‌ها رایج‌ترین داروهای تجویز شده برایADHD هستند. اینها شامل داروهایی مانند متیل‌فنیدات (Ritalin) و آمفتامین‌ها (Adderall) هستند. داروهای غیرمحرک، مانند آتوموکستین (Strattera)، نیز می‌توانند مؤثر باشند.

درمان رفتاری

درمان رفتاری شامل آموزش به کودکان مبتلا به ADHD است که چگونه رفتار خود را بهبود بخشیده و توجه کنند. این می‌تواند شامل تعیین قوانین، ایجاد ساختار و کمک به آن‌ها برای یادگیری مهارت‌های سازماندهی باشد. همچنین، درمان خانوادگی می‌تواند در مدیریت این اختلال مفید باشد.

مداخلات آموزشی

مداخلات آموزشی، مانند تطبیق و اصلاحات، نیز می‌توانند به کودکان مبتلا به ADHD برای موفقیت در مدرسه کمک کنند. این موارد ممکن است شامل چیزهایی مانند زمان اضافی برای امتحانات یا تکالیف، اجازه برای استراحت و داشتن یک مکان آرام برای کار باشد.

چطور با ADHD کنار بیاییم؟

هیچ درمانی برای ADHD وجود ندارد، اما راه‌هایی برای مدیریت علائم آن وجود دارد. این راه‌ها شامل:

  • پیدا کردن گروه یا مشاور حامی: افرادی را پیدا کنید که ADHD را درک می‌کنند و می‌توانند حمایت و راهنمایی ارائه دهند. این می‌تواند شامل گروه‌های حمایتی آنلاین یا حضوری یا یک مشاور متخصص در ADHD باشد.
  • تمرین تکنیک‌های آرام‌بخش: روش‌هایی مانند یوگا یا مدیتیشن را برای کاهش استرس و بهبود تمرکز تمرین کنید.
  • ورزش منظم: فعالیت بدنی منظم می‌تواند به افزایش انرژی، بهبود خلق‌و‌خو و تقویت عملکرد مغز کمک کند. سعی کنید حداقل ۳۰ دقیقه در بیشتر روزهای هفته ورزش کنید.
  • استراحت در طول کارهای طولانی: وقتی مشغول کارهای طولانی هستید، هر چند وقت یک‌بار استراحت‌های کوتاه داشته باشید و کار را به قسمت‌های کوچکتر و قابل مدیریت‌تر تقسیم کنید.
  • ایجاد سیستم‌های سازماندهی: استفاده از دفتر برنامه‌ریزی، تنظیم یادآورها و ایجاد روال‌های منظم می‌تواند به سازماندهی و مدیریت زمان کمک کند.
  • اجتناب از حواس‌پرتی‌ها: هنگام تلاش برای تمرکز روی یک کار، از مواردی مانند تماشای تلویزیون یا وب‌گردی اجتناب کنید. پیدا کنید که چه چیزی بیشترین حواس‌پرتی را برای شما ایجاد می‌کند و راهی برای دور نگه داشتن آن پیدا کنید.

کلام آخر

زندگی با ADHD می‌تواند دشوار و پر از چالش باشد، اما مدیریت علائم و داشتن یک زندگی شاد و پربار امکان‌پذیر است. با دریافت درمان مناسب، حمایت کافی و استفاده از راه‌های مقابله‌ی ذکر شده، افراد مبتلا به ADHD می‌توانند به تمام توانایی‌های خود دست پیدا کنند و زندگی موفق و رضایت‌بخشی داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا