کادوی ولنتاین
بهداشت و سلامت

تشخیص داده نشده ADHD در بزرگسالان چگونه به نظر می رسد؟

اگر تمرکز، انگیزه و مدیریت زمان مشکلات عمده ای هستند، ممکن است ADHD باشد تخمین‌ها نشان می‌دهند که چیزی بین پنج تا هفت درصد از جمعیت بزرگسالان در ایالات متحده ADHD دارند. با این حال، تنها حدود ۲۰ درصد از این افراد برای این بیماری تحت درمان قرار می‌گیرند. در حالی که برخی از افراد مبتلا به ADHD ممکن است بدون درمان زندگی کنند، بسیاری از بزرگسالانی که این شرایط را دارند، حتی متوجه نمی‌شوند که به آن مبتلا هستند.

سه نوع ADHD وجود دارد: نوع غافل، نوع بیش فعال/تکانشگری، یا نوع ترکیبی. در حالی که کودکان علائم مشابهی را تجربه می‌کنند، اما اغلب در بزرگسالان متفاوت به نظر می‌رسند. در کودکان، علائم بیش فعالی، بی‌توجهی و تکانشگری تمایل دارند در محیط‌های کلاس درس مخرب‌تر و آشکارتر باشند.

این می‌تواند منجر به مشکلات مختلفی در زندگی فرد شود، از مشکلات تحصیلی تا درگیری‌های روابط. برای درک بهتر این شرایط و تأثیر آن بر زندگی فردی، می‌تواند مفید باشد که ببینیم ADHD تشخیص داده نشده در بزرگسالان چگونه به نظر می‌رسد.

به طور خلاصه

علائم ADHD در بزرگسالان نیز اغلب شبیه به سایر شرایط است و وجود اختلالات همزمان مانند افسردگی یا اضطراب می‌تواند تشخیص را پیچیده‌تر کند. برخی از نشانه‌های کلیدی ADHD در بزرگسالان عبارتند از بی‌قراری، بی‌نظمی، کمبود انگیزه، فراموش‌کاری، چالش‌های مدیریت زمان، تغییر احساسات و بلاتکلیفی. اگر فکر می‌کنید ممکن است ADHD داشته باشید، با توضیح دادن علائم خود و تأثیر آنها بر زندگی‌تان به پزشک شروع کنید. آنها می‌توانند وضعیت شما را تشخیص دهند، شما را به متخصص دیگری معرفی کنند و درمان‌هایی را توصیه کنند که می‌توانند به شما کمک کنند.

بی‌قراری

بیش فعالی اغلب یک علامت اصلی ADHD است. در حالی که در کودکان، این علامت اغلب به عنوان عدم توانایی در نشستن ثابت ظاهر می‌شود. در محیط‌های کلاس درس، بچه‌ها ممکن است روی صندلی‌های خود دست و پا بزنند یا تکان بخورند، بیش از حد صحبت کنند، حرف دیگران را قطع کنند و به نظر می‌رسد همیشه در حال حرکت باشند.

این علامت در بزرگسالان مبتلا به این بیماری کمی متفاوت به نظر می رسد. افراد احساس بی‌قراری یا عدم توانایی برای آرامش می‌کنند. یا حتی ممکن است احساس تنش، اضطراب یا عصبانیت داشته باشند. از جنبه مثبت، این بدان معنی است که آنها همیشه به نظر می رسد انرژی تقریبا بی حد و حصر دارند. با این حال، همچنین می‌تواند نشستن در جلسات کاری یا فعالیت‌های دیگر را دشوار کند.

بی‌نظمی

بزرگسالان مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده اغلب به نظر بی‌نظم یا حتی پراکنده می‌آیند. این مبارزات سازمانی می‌توانند بر بسیاری از مناطق تأثیر بگذارند، از اولویت‌بندی وظایف تا پیگیری اقلام شخصی.

نشانه‌های رایج مشکلات سازماندهی عبارتند از:

  • همیشه به دنبال وسایلی هستند که نمی‌توانند پیدا کنند
  • رویکردی سهل‌انگارانه به پروژه‌ها، جایی که وظایف اغلب ناتمام باقی می‌مانند
  • آشفتگی و بی‌نظمی در خانه، دفتر، ماشین و سایر مناطق تحت کنترل آنها
  • مشکل در مرتب کردن وسایل
  • انداختن وسایل هر جایی که هستند و مرتب نکردن آنها
  • گم کردن صورتحساب‌های مهم، کاغذها، اسناد یا صورت‌های بانکی
  • جا گذاشتن وسایل
  • مرتب کردن اشیاء به توده‌های قابل مشاهده به جای قرار دادن آنها در جای خود
  • نگهداری وسایل در مکان‌هایی که منطقی نیستند

این بی‌نظمی همچنین بر گفتار و تفکر تأثیر می‌گذارد. بزرگسالان مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده ممکن است در سازماندهی آنچه می‌خواهند بگویند مشکل داشته باشند یا در حین صحبت کردن از موضوع خود منحرف شوند. همچنین بر توانایی آنها برای پایبندی به یک روال، به خاطر سپردن قرارها و تکمیل پروژه‌ها به روشی منظم تأثیر می‌گذارد.

مشکلات انگیزه

یکی دیگر از نشانه‌های رایج ADHD تشخیص داده نشده در بزرگسالان، تمایل به مبارزه با چیزی است که احساس انگیزه ضعیف به نظر می‌رسد. ADHD باعث کمبود در عملکرد اجرایی می‌شود، که مهارت‌های ذهنی مورد نیاز برای برنامه‌ریزی، سازماندهی، شروع و حفظ فعالیت هستند.

از آنجایی که افراد مبتلا به این بیماری اغلب با این مهارت‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، ممکن است بخواهند وظیفه‌ای را شروع کنند اما برای شروع با مشکل مواجه شوند. احساس غرق شدن با جزئیات یا اطلاعات زیاد امری عادی است. پیدا کردن نقطه‌ای برای شروع، طاقت‌فرسا یا غیرممکن به نظر می‌رسد، بنابراین ممکن است افراد قبل از شروع، ابتکار خود را از دست بدهند.

در موارد دیگر، ممکن است فردی وظیفه‌ای را شروع کند، اما برای تمرکز روی آن مشکل داشته باشد. و ندانستن نحوه سازماندهی پروژه به بخش‌های قابل مدیریت و متوالی می‌تواند پایبندی به آن را بسیار دشوارتر کند. این بدان معناست که ممکن است پروژه‌ای را شروع کنند اما آن را رها کنند.

متأسفانه، این امر اغلب منجر به این می‌شود که بزرگسالان مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده، برچسب تنبل، بی‌انگیزه و بی‌اهمیت بخورند. چنین برچسب‌هایی نه تنها آزاردهنده هستند، بلکه می‌توانند بر تصویر و عزت نفس فرد نیز تأثیر بگذارند.

یک بزرگسال مبتلا به ADHD ممکن است به لیست گمشده پروژه‌هایی که هرگز شروع نشده‌اند یا کارهایی که در نیمه راه رها شده‌اند نگاه کند و فکر کند که این نشانه‌ای از تنبلی اوست.

کمبود تمرکز

بزرگسالان مبتلا به ADHD ممکن است برای تمرکز روی وظایفی که خسته‌کننده، تکراری یا غیرجالب به نظر می‌رسند، مشکل داشته باشند. با این حال، چیزی که ممکن است برای بسیاری گیج‌کننده به نظر برسد این است که این افراد ممکن است در پروژه‌هایی که به آنها علاقه دارند نیز گم شوند.

به دلیل تفاوت در ساختار مغز افراد مبتلا به ADHD، آنها اغلب احساس انگیزه برای تمرکز روی وظایف خسته‌کننده یا بدون پاداش را بسیار دشوار می‌دانند.

ممکن است شخصی بدون ADHD به همان اندازه خسته شده باشد، اما آنها می‌توانند انگیزه و تمرکز خود را به اندازه کافی برای انجام آن جمع کنند. ممکن است یک بزرگسال مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده به سادگی فاقد آن تمرکز باشد.

این کمبود تمرکز برای کارهای زمان‌بر، قابل پیش‌بینی یا تکراری بیشتر قابل توجه است. خواندن کتاب، انجام کارهای روزمره خانه یا مدیریت دسته چک از جمله نمونه‌هایی از این فعالیت‌ها هستند. پروژه‌هایی که مدت زمان زیادی برای به ثمر رسیدن نیاز دارند، مانند یادگیری یک زبان جدید یا نحوه نواختن یک ساز، همچنین می‌توانند منجر به مشکلاتی در تمرکز شوند.

با این حال، ADHD تشخیص داده نشده در بزرگسالان اغلب با دوره‌های تمرکز بیش از حد نیز مشخص می‌شود. افراد به طور فوق‌العاده‌ای درگیر یک چیز می‌شوند، اغلب برای ساعت‌ها در یک زمان. آنها ممکن است سایر وظایف مهم را به منظور تمرکز روی چیزی که در حال حاضر توجه آنها را به خود جلب کرده است، نادیده بگیرند.

فراموشکاری

فراموشکاری یک موضوع رایج در بین بزرگسالانی است که ADHD دارند، اما این علائم برای کسانی که تشخیص داده شده‌اند، ممکن است به خصوص گیج‌کننده به نظر برسند. این علامت می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند:

  • شروع یک کار و فراموش کردن اینکه چه کاری انجام می‌دادند.
  • گم کردن وسایل، حتی اگر تازه از آن‌ها استفاده کرده باشند.
  • فراموش کردن تاریخ‌ها یا قرارهای مهم.
  • چند بار تعریف کردن یک داستان برای کسی چون به یاد نمی‌آورند که قبلاً به او گفته‌اند.
  • برای لحظه‌ای از یک کار دور شدن و سپس فراموش کردن اینکه روی آن کار می‌کردند.

یک بزرگسال مبتلا به ADHD ممکن است اغلب متوجه فراموشی خود نشود تا زمانی که یک تماس تلفنی از مطب دندانپزشک خود در مورد از دست دادن قرار ملاقات دریافت کند یا با یک پروژه نیمه تمام مواجه شود که فراموش کرده بود روی آن کار می‌کند.

این همچنین به درگیری با سایر اعضای خانواده منجر می‌شود، که ممکن است رفتار را به عنوان عدم توجه یا مسئولیت‌پذیری تعبیر کنند.

مانند سایر علائم ADHD، تحقیقات نشان می‌دهد که فراموشکاری ناشی از تفاوت‌هایی در نحوه کارکرد مغز در افرادی است که این مشکل را دارند.

افراد مبتلا به ADHD کمتر قادر به فیلتر کردن حواس‌پرتی‌های بی‌ربط هستند، بنابراین می‌توانند روی چیزهای مهم تمرکز کنند. این امر به طور منفی بر توانایی کدگذاری خاطرات جدید و بازیابی خاطرات قدیمی تأثیر می‌گذارد.

مشکلات مدیریت زمان

بزرگسالان مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده اغلب با مدیریت زمان مشکل دارند. ممکن است همیشه دیر به نظر برسند، از اینکه چه کاری باید انجام شود و چه زمانی، مطمئن نباشند و از اینکه چقدر وقت برای انجام کارهای مهم باقی مانده است، بی‌اطلاع باشند.

این ممکن است به این دلیل باشد که افراد مبتلا به این بیماری چیزی را تجربه می‌کنند که به عنوان «کوری زمان» شناخته می‌شود. آنها برای درک گذشت زمان مشکل دارند، به این معنی که تشخیص زمان سپری شده برایشان دشوار است.

این مشکلات زمانی اغلب منجر به مسائل زیر می‌شود:

  • تأخیر مزمن
  • احساس اینکه زمان خیلی سریع می‌گذرد
  • احساس اینکه زمان خیلی آهسته می‌گذرد
  • مشکلات در ایجاد و پایبندی به برنامه‌ها
  • مشکلات در تشخیص اینکه چقدر قبل رویدادها رخ داده‌اند
  • مشکل در دانستن اینکه چقدر زمان برای تکمیل یک کار لازم است

مشکلات مدیریت زمان می‌تواند مشکلات جدی در زندگی فرد ایجاد کند. همیشه دیر رسیدن به محل کار می‌تواند به اعتبار حرفه‌ای فرد آسیب برساند. تأخیر مزمن همچنین می‌تواند بر روابط تأثیر منفی بگذارد. و از آنجایی که افراد اغلب دلیل دشواری خود با مدیریت زمان را نمی‌فهمند، می‌تواند به احساس ناامیدی و پایین بودن عزت نفس منجر شود.

تغییرات عاطفی

بزرگسالان مبتلا به ADHD تشخیص داده نشده ممکن است علائم اختلال تنظیم هیجانی را نیز تجربه کنند، به این معنی که ممکن است برای کنترل واکنش های عاطفی خود مشکل داشته باشند. برخی از راه‌هایی که ممکن است این موضوع بیان شود عبارتند از:

  • داشتن مشکل در آرام شدن زمانی که عصبانی هستند
  • واکنش بیش از حد به استرس‌های نسبتاً کوچک
  • بسیار سرخورده شدن از ناراحتی‌های جزئی
  • مشکل در تمرکز روی هر چیزی به جز احساسات خود
  • تجربه تغییرات ناگهانی خلق و خوی یا انفجار خشم

متأسفانه، این مشکلات در تنظیم عاطفی اغلب نادیده گرفته می‌شوند. همچنین به تشخیص نادرست یا تشخیص اشتباه ADHD کمک می‌کند.

یک پزشک متخصص مراقبت‌های بهداشتی یا متخصص سلامت روان ممکن است به این علائم نگاه کند و بدون اینکه از سایر علائم ADHD که فرد تجربه می‌کند، مطلع باشد، نتیجه بگیرد که فرد دارای اختلال دیگری مانند اختلال دو قطبی، اختلال شخصیت مرزی (BPD) یا افسردگی است.

این همچنین به این معنی است که فردی که این احساسات شدید و ناراحت کننده را تجربه می‌کند، ممکن است متوجه نشود که چرا نمی‌تواند احساسات خود را کنترل کند. دیگران در زندگی فرد ممکن است نتیجه بگیرند که او بیش از حد حساس، بدخلق یا پرخاشگر است.

خلاصه

ADHD تشخیص داده نشده در بزرگسالان می‌تواند به طور جدی بر بسیاری از جنبه‌های زندگی فرد، از جمله کار، روابط دوستانه و روابط عاشقانه تأثیر بگذارد. مشکلات در تنظیم عاطفی به این مبارزات دامن می‌زند.

بلاتکلیفی

بلاتکلیفی برای بسیاری از بزرگسالان یک مشکل رایج است، اما برای افرادی که ADHD تشخیص داده نشده‌اند، می‌تواند به خصوص مشکل‌ساز باشد. این می‌تواند به طرق مختلفی آشکار شود، از جمله:

  • ناتوانی در تعهد به یک تصمیم
  • انتخاب تصادفی
  • احساس غرق شدن هنگام انتخاب
  • اجازه دادن به دیگران برای تصمیم گیری
  • نگرانی از انتخاب اشتباه

طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۱، بزرگسالان مبتلا به ADHD بلاتکلیفی و سایر مشکلات مربوط به تصمیم گیری را تجربه می کنند.

علائم دیگر این بیماری، مانند مشکلات حافظه، حواس‌پرتی و بی‌توجهی، به این مشکل کمک می‌کنند، زیرا تمرکز روی گزینه‌ها و اطلاعاتی را که برای تصمیم‌گیری نیاز دارند، برای افراد دشوار می‌کند.

به طور خاص، بزرگسالان مبتلا به ADHD اغلب با حافظه فعال مشکل دارند، نوعی حافظه که به افراد اجازه می‌دهد اطلاعات را برای مدت کافی نگه دارند و دستکاری کنند تا در مورد آن فکر کنند و عمل کنند.

چالش‌های تصمیم‌گیری نیز با همان نقص‌های عملکرد اجرایی مرتبط است که منجر به بسیاری از علائم دیگر ADHD در بزرگسالان می‌شود. چنین عملکردهایی به افراد اجازه می دهد تا برنامه ریزی، سازماندهی و اولویت بندی کنند.

دریافت تشخیص

اگر فکر می‌کنید که ممکن است ADHD تشخیص داده نشده در بزرگسالی داشته باشید، برای ارزیابی آینده با پزشک یا متخصص سلامت روان صحبت کنید. برای بسیاری از بزرگسالان، دریافت تشخیص می‌تواند هم تسکین‌دهنده و هم زندگی‌ساز باشد. اغلب به توضیح مشکلات و مبارزاتی کمک می‌کند که فرد ممکن است تمام عمر با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده باشد.

هرگز برای دریافت درمان برای این وضعیت دیر نیست. شما ممکن است متوجه شوید که دارو و اصلاحات سبک زندگی می‌توانند به شما کمک کنند تا برخی از علائمی را که عملکرد روزمره را دشوار می‌کنند، بهتر مدیریت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا