کادوی ولنتاین
پنیک اتک

حمله پنیک اتک در مقابل حمله اضطرابی: چه تفاوتی با هم دارند؟

ممکن است اصطلاحات “حمله اضطرابی” و “حمله پنیک اتک” را به طور مترادف شنیده باشید. با توجه به اینکه علائم مشترکی دارند، این قابل درک است. با این حال، متخصصان سلامت رفتاری از این اصطلاحات برای علائم و اختلالات خاص استفاده می کنند و ویژگی های متفاوتی دارند.

حمله هراس با افزایش ناگهانی ترس یا ناراحتی شدید همراه با سایر علائم جسمی و روانی مشخص می شود. حملات هراس دوره ای هستند و به طور معمول طی چند دقیقه یا ساعت به اوج خود می رسند.

از سوی دیگر، اضطراب بخشی از واکنش های عاطفی و محافظتی است که در بدن انسان وجود دارد. زمانی که اضطراب طولانی مدت، بیش از حد و مخرب برای زندگی روزمره باشد، به عنوان اختلال اضطراب نامیده می شود. اگرچه علائم اضطراب شدید ممکن است مانند حمله احساس شود، “حمله اضطرابی” یک تشخیص شناخته شده نیست.

این مقاله در مورد حملات هراس (پنیک اتک) در مقابل حملات اضطرابی، شباهت ها، تفاوت ها، تعاریف، علائم و درمان های آنها بحث می کند.

تفاوت های بالینی

متخصصان درمان اختلالات سلامت روان، تشخیص خود را بر اساس معیارهای موجود در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (نسخه پنجم)، موسوم به DSM-5، پایه گذاری می کنند. اگرچه حملات اضطرابی و هراس ممکن است از نظر احساسی مشابه باشند، اما تفاوت های ذکر شده در DSM به شناسایی و تشخیص آنها کمک می کند. تعاریف و معیارهای تشخیصی در DSM-5، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی را در تشخیص و طبقه بندی وضعیت شما راهنمایی می کند.

تفاوت های بین هراس و اضطراب بهتر است از نظر شدت علائم و مدت زمان بروز علائم اصلی توصیف شود. حملات هراس معمولاً در حدود ۱۰ دقیقه به اوج خود می رسند، در حالی که اضطراب می تواند ماه ها ادامه داشته باشد.

حمله هراس

  • ناگهانی
  • کوتاه مدت
  • لرزش یا رعشه
  • درد قفسه سینه
  • گرفتگی گرما
  • احساس جدایی

اضطراب

  • به تدریج ایجاد می شود
  • می تواند ماه ها طول بکشد
  • بیقرار
  • خستگی
  • تنش عضلانی
  • تحریک پذیری

حملات هراس (پنیک اتک) به طور عمده با شرایطی به نام اختلال هراس مرتبط هستند، اگرچه ممکن است در سایر اختلالات روانی نیز رخ دهند. همچنین بدون داشتن اختلال نیز ممکن است دچار حمله هراس شوید.

این حملات با اضطراب تفاوت دارند زیرا با علائمی مانند:

  • احساس جدایی از جهان (دادرالیزاسیون)
  • جدایی از خود (دپرسونالیزاسیون)
  • ترس از مرگ یا از دست دادن کنترل

از سوی دیگر، اصطلاح “حمله اضطرابی” در DSM-5 تعریف نشده است. در عوض، از “اضطراب” برای توصیف ویژگی اصلی چندین بیماری که تحت عناوین اختلالات اضطرابی، اختلالات وسواس فکری- اجباری و اختلالات مرتبط با ضربه و استرس شناسایی می شوند، استفاده می شود.

اضطراب از حمله هراس به این دلیل متمایز می شود که شامل علائمی مانند نگرانی و اضطراب است، اما بدون ترس شدید و احساس جدایی که در طول حمله هراس رخ می دهد.

برخی از رایج ترین اختلالات در این سه عنوان عبارتند از:

  • اختلال هراس
  • آگورافوبیا بدون سابقه اختلال هراس
  • فوبیای خاص
  • اختلال اضطراب اجتماعی(SAD)
  • اختلال اضطراب جدایی
  • اختلال وسواس فکری- اجبار (OCD)
  • اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
  • اختلال اضطراب فراگیر (GAD)

حمله هراس (پنیک اتک)

حمله هراس یک احساس شدید و ناگهانی ترس، وحشت یا ناراحتی است که همراه با چندین علامت ذهنی و جسمی دیگر رخ می دهد. علائم حملات هراس اغلب به قدری شدید هستند که باعث اختلال شدید می شوند. طبق DSM-5، حمله هراس با چهار یا بیشتر از علائم زیر مشخص می شود.

علائم ذهنی

  • احساس غیر واقعی بودن (دادرالیزاسیون)
  • احساس جدایی از خود (دپرسونالیزاسیون)
  • ترس از دست دادن کنترل یا دیوانه شدن
  • ترس از مرگ

علائم جسمی

  • درد قفسه سینه
  • لرز
  • تعریق بیش از حد
  • احساس خفگی
  • احساس سرگیجه، بی ثباتی، سبکی سر یا غش
  • تپش قلب، کوبش قلب یا افزایش ضربان قلب
  • گرگرفتگی
  • حالت تهوع یا ناراحتی شکمی
  • بی حسی یا احساس سوزن سوزن شدن (پارستزی)
  • لرزش یا رعشه
  • احساس تنگی نفس، مشکل در تنفس

حمله هراس معمولاً بدون هیچ دلیل مشخص و فوری رخ می دهد. با این حال، در برخی موارد، آنها “انتظاری” هستند زیرا ترس ناشی از یک عامل استرس زا شناخته شده، مانند فوبیا است.

علائم حمله هراس طی ۱۰ دقیقه به اوج خود می رسد و سپس فروکش می کند. با این حال، برخی از حملات ممکن است طولانی‌تر شوند یا به طور متوالی رخ دهند، که تشخیص زمان پایان یک حمله و شروع حمله دیگر را دشوار می‌کند. پس از حمله، احساس استرس، نگرانی، آشفتگی یا احساس ناراحتی در بقیه روز غیرمعمول نیست.

اضطراب

برعکس، اضطراب به طور کلی در طول زمان تشدید می شود و با نگرانی بیش از حد در مورد برخی خطرات بالقوه – خواه واقعی یا تصور شده – ارتباط زیادی دارد. اگر انتظار چیزی افزایش یابد و میزان استرس زیاد به سطحی برسد که غیرقابل تحمل شود، ممکن است احساس “حمله” کند. علائم اضطراب ممکن است شامل موارد زیر باشد.

علائم ذهنی

  • دشواری در تمرکز
  • تحریک پذیری
  • بی قراری

علائم جسمی

  • خواب آشفته
  • سرگیجه
  • خستگی
  • افزایش ضربان قلب
  • افزایش پاسخ وحشت
  • تنش عضلانی

در حالی که برخی از علائم اضطراب شبیه علائم مرتبط با حملات هراس هستند، اما به طور کلی شدت کمتری دارند. برخلاف حمله هراس، علائم اضطراب ممکن است مداوم و بسیار طولانی مدت باشد – روزها، هفته ها یا حتی ماه ها.

تشخیص

اضطراب یکی از شایع ترین اختلالات سلامت روان است که تخمین زده می شود هر ساله ۱۹٫۱ درصد از بزرگسالان ایالات متحده را تحت تاثیر قرار می دهد. در واقع، طبق توصیه های گروه ویژه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده، همه بزرگسالان زیر ۶۵ سال باید غربالگری اضطراب را به طور معمول دریافت کنند.

در حالی که اضطراب می تواند تأثیر قابل توجهی بر زندگی فرد داشته باشد، فقط حدود ۲۰ درصد از افرادی که علائم را تجربه می کنند، به دنبال درمان هستند.

درمان‌های مؤثری وجود دارد که می‌تواند نتایج و سلامت را بهبود بخشد، بنابراین اگر علائم اضطراب یا حملات هراس دارید، مهم است که با پزشک صحبت کنید. از آنجایی که زنان دو برابر مردان احتمال ابتلا به علائم اضطراب را دارند، ابتکار خدمات پیشگیری از زنان اکنون غربالگری اضطراب را برای همه زنان بالای ۱۳ سال توصیه می کند.

در طول ارزیابی، پزشک سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی را بررسی می کند و ممکن است آزمایشات آزمایشگاهی را انجام دهد تا به رد هرگونه بیماری پزشکی که ممکن است به علائم شما کمک کند، کمک کند.

پزشک یا متخصص سلامت روان همچنین در مورد علائم شما، از جمله شدت، مدت و تأثیر آنها بر عملکرد عادی روزانه شما سؤال خواهد کرد. بر اساس ارزیابی شما، آنها ممکن است با توجه به معیارهای موجود در DSM-5، تشخیص دهند.

خلاصه

اضطراب یک اختلال سلامت روان بسیار شایع است که هر سال میلیون ها آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد. پزشکان اغلب از ابزارهای غربالگری برای بررسی علائم اضطراب استفاده می کنند. تشخیص اضطراب یا حملات هراس شامل ارزیابی علائم فرد از نظر تأثیر، مدت و شدت آنها است.

درمان برای هراس و اضطراب

خواه با هراس، اضطراب مداوم یا هر دو دست و پنجه نرم می کنید، درمان های موثری در دسترس است. برخی از رایج ترین گزینه های درمانی شامل درمان، داروهای تجویزی و استراتژی های خودیاری است. ممکن است تصمیم بگیرید که یکی یا ترکیبی از این روش ها را امتحان کنید.

روان درمانی می تواند به شما کمک کند تا علائم خود را بهتر درک کنید، راه هایی برای مدیریت آنها ایجاد کنید، بر درد گذشته خود غلبه کنید، مسیر خود را برای آینده تعیین کنید و یک دیدگاه روشن تر به دست آورید که یک چشم انداز امیدوارکننده تر را فراهم می کند.

داروها می توانند به شما در کاهش علائم کمک کنند. ممکن است فقط برای مدت کوتاهی برای کنترل علائم در حالی که روی سایر استراتژی های بلندمدت کار می کنید، مورد نیاز باشد.

تکنیک های خودیاری، مانند تمرینات تنفسی و آرامش تدریجی عضلات، نیز می توانند در کمک به شما در مدیریت علائم با سرعت خودتان مفید باشند.

اضطراب و حملات هراس به طور بالقوه می توانند زندگی روزمره شما را مختل کنند. چه شما یا یک دوست یا عزیزتان آنها را تجربه کنید، بدانید که کمک در دسترس است. صحبت با پزشک در مورد علائم شما اولین قدم برای یافتن تسکین است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا