سرطان دهانه رحم شایعترین بیماری مرتبط با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در سراسر جهان است، اما این تنها بیماری مرتبط با آن نیست. در حالی که سالهاست میدانیم HPV با سرطانهای مقعد، آلت تناسلی و فرج نیز مرتبط است، دانشمندان اخیراً ارتباط قویای بین HPV و سرطانهای دهان و حنجره پیدا کردهاند.
در حقیقت، در ایالات متحده، سرطانهای دهان و حنجره از سرطان دهانه رحم پیشی گرفتهاند و به شایعترین بدخیمی ناشی ازHPV تبدیل شدهاند.
شیوع:
در سراسر جهان، اکثر سرطانهای دهان و حنجره (همچنین به عنوان سرطان حنجره فوقانی شناخته میشود) با مصرف دخانیات و/یا الکل مرتبط است. با افزایش سریع عفونتهای HPV در ایالات متحده – که براساس نظرسنجی ملی معاینات سلامت و تغذیه (NHANES) در سال ۲۰۱۴، ۷۹ میلیون آمریکایی در حال حاضر مبتلا به آن هستند – سرطانهای دهان و حنجره به عنوان یکی دیگر از خطرات عمده بهداشت عمومی مطرح شدهاند.
در واقع، یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ در مجله JAMA نتیجهگیری کرد که ۱۰.۱ درصد از مردان آمریکایی و ۳.۶ درصد از زنان آمریکایی به HPV دهان مبتلا شدهاند. این خطر با افزایش تعداد شرکای جنسی و تعداد سیگارهای مصرف شده در روز افزایش مییابد.
حتی با وجود کاهش مداوم سرطانهای دهان و حنجره مرتبط با دخانیات در ایالات متحده، میزان سرطانهای دهان و حنجره مرتبط با HPV از اواخر دهه ۱۹۸۰ تقریباً سه برابر شده است.
خطرات جنسی
هر کسی ممکن است به سرطان دهان مرتبط با HPV مبتلا شود، اما، به دلایلی که کاملاً مشخص نیست، برخی از افراد بیشتر از دیگران در معرض خطر هستند.
به طور کلی، به نظر میرسد که مردان سفیدپوست در معرض بالاترین خطر قرار دارند. بخشی از دلیل این امر ممکن است این باشد که مردان سفیدپوست آمریکایی نسبت به مردان آمریکایی آفریقایی تبار تمایل بیشتری به برقراری رابطه جنسی دهانی دارند.
بر اساس گزارشی در مجله تحقیقات پیشگیری از سرطان، مردان سفیدپوست در مقایسه با همتایان آمریکایی آفریقایی تبارشان ۱۴۷ درصد بیشتر احتمال دارد که در اولین برخورد جنسی خود درگیر رابطه دهانی شوند.
اعتقاد بر این است که این امر تا حدودی به افزایش ۲۰ درصدی خطر ابتلا به سرطان های دهان و حلق در مردان سفید پوست کمک می کند.
نرخ در میان مردان همجنس گرا و دوجنسه به ویژه بالا است. بر اساس تحقیقات انجام شده از مطالعه HPV مردان جوان، ۹٫۴ درصد از مردان همجنسگرا یا دوجنسه بین سنین ۱۸ تا ۲۶ سال دارای HPV دهانی بودند. این رقم در افراد مبتلا به HIV به ۱۹٫۳ درصد افزایش یافته است.
سایر عوامل خطر عبارتند از داشتن بیش از پنج شریک جنسی در طی سه ماه گذشته و شروع رابطه جنسی در اوایل نوجوانی یا سالهای نوجوانی.
در مقابل، نرخ در میان زنان پایین تر است تا حدی به دلیل تأثیر کمتر عفونت همزمان HIV (که به طور تصاعدی در مردان بیشتر است). طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ در ژورنال تحقیقات جنسی، زنان نیز تمایل دارند نیمی از تعداد شرکای جنسی در طول عمر خود را نسبت به مردان داشته باشند.
چالشهای آزمایش
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به شدت با سرطان لوزه مرتبط است، اگرچه میتوان آن را تقریباً در هر قسمت از دهان یا حلق پیدا کرد. اکثر آنها سرطان سلول سنگفرشی هستند، دومین سرطان شایع پوست که در لایههای میانی و بیرونی پوست ایجاد میشود.
از بیش از ۱۵۰ نوع HPV شناسایی شده توسط دانشمندان، HPV 16 نوعی است که به طور معمول با سرطانهای دهانی مرتبط است و همچنین به سرطانهای دهانه رحم و آلت تناسلی مرد مرتبط است.
این فرضیه مطرح شده است، اگرچه هنوز ثابت نشده است، که واکسیناسیون معمول HPV برای دختران و پسران ممکن است خطر و شیوع سرطانهای دهانی مرتبط با HPV را کاهش دهد.
بخشی از دلیل این عدم اطمینان، محدودیتهای آزمایش HPV فعلی است. اگرچه آزمایش مبتنی بر DNA میتواند به طور دقیقHPV را از یک سواب ساده دهانی تشخیص دهد، داشتن HPV (حتی HPV پرخطر) به این معنی نیست که شما به سرطان مبتلا خواهید شد.
سخن آخر
با توجه به محدودیتهای آزمایش HPV، باید از شیوههای جنسی ایمنتر، از جمله استفاده مداوم از کاندوم و کاهش تعداد شرکای جنسی، پیروی کرد. واکسیناسیون HPV نیز در صورت لزوم باید به شدت در نظر گرفته شود.
در سال ۲۰۱۹، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) واکسیناسیون HPV را برای زنان و مردان ۲۷ تا ۴۵ ساله که به اندازه کافی واکسینه نشده اند، تایید کرد.
این راهنمایی اضافهای به توصیههای اولیه آنها بود مبنی بر اینکه واکسن را میتوان از ۹ سالگی و تا سن ۲۶ سالگی تزریق کرد.
