آلوپسی گروهی از بیماریها است که با ریزش موی جزئی یا کامل مشخص میشود و بسته به نوع آلوپسی که دارید، ریزش مو ممکن است در هر نقطه از بدن رخ دهد. شایع ترین محل ریزش مو سر است.
برخی از انواع آلوپسی شایع هستند و برخی بسیار نادر هستند. شایع ترین شکل آلوپسی به نام طاسی الگوی مردانه یا زنانه است که ژنتیکی است. محققان تخمین می زنند که نیمی از جمعیت در مقطعی از زندگی خود به این نوع آلوپسی مبتلا خواهند شد. برخی دیگر از انواع آلوپسی ممکن است ناشی از استرس، آسیب مو، واکنش خود ایمنی یا به عنوان یک نتیجه از شیمی درمانی باشد.
انواع آلوپسی
دو نوع اصلی آلوپسی وجود دارد. این انواع توصیف می کنند که آیا فولیکول مو آسیب دیده است و از رشد مجدد مو جلوگیری می کند:
آلوپسی غیر اسکاردار
بیشتر انواع آلوپسی غیر اسکاردار هستند. فولیکول مو سالم باقی می ماند و ممکن است مو دوباره رشد کند. انواع آلوپسی غیر اسکاردار عبارتند از: ۳
آلوپسی آره آتا: یک بیماری که باعث ریزش موی تکه ای در هر نقطه از بدن می شود.
- آلوپسی آندروژنتیک (ریزش موی مردانه و زنانه): یک شکل رایج از ریزش مو که به عوامل ژنتیکی و هورمون های جنسی مرتبط است و باعث می شود مو رشد خود را متوقف کند و شروع به ریزش کند.
- آلوپسی traccion: ریزش مو به دلیل کشش فیزیکی که می تواند توسط برخی از مدل مو ایجاد شود.
- ریزش موی Telogen: یک شکل موقت ریزش مو که چند ماه پس از استرس جسمی یا عاطفی رخ می دهد.
- تریکوتیلومانیا: یک بیماری روانی که شامل کشیدن موی اجباری است.
- آلوپسی پس از زایمان: شکلی از ریزش موی Telogen که چند ماه پس از زایمان رخ می دهد.
- آلوپسی ناشی از شیمی درمانی (ریزش موی آناژن): ریزش مو که به عنوان یک عارضه جانبی درمان سرطان اتفاق می افتد.
برای آلوپسی غیر اسکاردار گزینه های درمانی زیادی وجود دارد که هم ریزش مو را کند می کند و هم رشد مو را تحریک می کند.
آلوپسی اسکاردار
این نوع آلوپسی با آسیب به فولیکول های مو همراه است. این اتفاق می افتد وقتی سیستم ایمنی بدن فولیکول های مو را مورد حمله قرار می دهد. این می تواند منجر به پوسته پوسته یا اسکار پوست، التهاب و درد شود، این نوع درمان دشوارتر است، اما اقداماتی وجود دارد که می تواند به مدیریت علائم کمک کند.
- آلوپسی cicatricial مرکزی سانتریفیوژ (CCCA): یک شکل دائمی ریزش مو که معمولاً در زنان آفریقایی-آمریکایی رخ می دهد. این منجر به لکه های گرد طاسی در بالای سر و التهاب می شود.
- lichen planopilaris (LPP): این اختلال التهابی پوست سر منجر به ریزش موی لکه ای به شکل نوار و ضخیم شدن لایه بیرونی پوست می شود که باعث ریزش پوست بیش از حد می شود.
- آلوپسی فیبروتیک قدامی (FFA): شکلی از lichen planopilaris که معمولاً زنان یائسه را تحت تأثیر قرار می دهد.
علائم آلوپسی
آلوپسی علائم بسیاری دارد. برخی از آنها مانند ریزش مو در پوست سر بسیار رایج هستند. سایر علائم مانند ریزش مژه کمتر دیده می شوند.
علائم شایع شامل موارد زیر است:
- نازک شدن تدریجی مو در سر شما
- ایجاد لکه طاس در حال رشد
- خط رویش مو عقب رفته
- الگوهای ریزش مو به صورت لکه ها یا نوار ها
هنگامی که ریزش مو سریع اتفاق می افتد ممکن است این علائم را تجربه کنید:
- ریزش لکه ای یا نوار مو در عرض یک یا دو روز
- ریزش مو به صورت دسته ای هنگام شانه زدن یا دوش گرفتن
- ریزش تمام یا بیشتر موها به طور ناگهانی
- آلوپسی ممکن است باعث ریزش مو در جاهای دیگر نیز شود، از جمله مژه ها، ابرو ها، موهای صورت، موهای بینی، موهای ناحیه تناسلی و سایر موهای بدن.
- سایر علائم آلوپسی عبارتند از:
- سوزش یا خارش پوست سر
- سوزش یا سوزش قبل از ریزش ناگهانی مو
- قرمزی، تورم یا زخم
- لکه های طاس پوسته پوسته
- ناخن های شکننده یا شکننده
- لکه های سیاه یا زرد روی پوست سر
چه چیزی باعث آلوپسی می شود؟
دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است کسی دچار ریزش مو شود. خود فولیکول های مو ممکن است کوچک شوند. گاهی اوقات، سیستم ایمنی بدن به فولیکول های مو حمله می کند و آنها را از بین می برد. در موارد دیگر، مو ممکن است شکننده شود یا سریعتر از حد معمول بیرون بیاید.
دلایل آلوپسی غیر اسکار
عوامل زیادی باعث آلوپسی غیر اسکار می شوند. این عوامل بسته به نوع متفاوت هستند:
- آلوپسی آره آتا: بیماری ای که توسط سیستم ایمنی بدن فعال بیش از حد به فولیکول های مو حمله می کند. این بیماری یک عنصر ژنتیکی دارد، اما تحقیقات بیشتری لازم است.
- آلوپسی آندروژنیک (ریزش موی مردانه و زنانه): این نوع ریزش مو توسط عوامل ژنتیکی و همچنین افزایش هورمون دی هیدروتستوسترون جنسی ایجاد می شود. فولیکول های مو را کوچک می کند و رشد مو را متوقف می کند، باعث ریزش آن می شود.
- آلوپسی کششی: این بیماری توسط مدل موهای خاص، محصولات و درمان هایی که باعث استرس مو می شوند، مانند شستشوی بیش از حد مو یا خشک کردن با سشوار ایجاد می شود. مو شکننده می شود و مستعد شکستن است.
- تلوژن افلوویوم: یک شکل موقت ریزش مو که ناشی از استرس جسمی یا عاطفی است.
- تریکوتیلومانیا: ریزش مو ناشی از یک بیماری روانی که باعث کندن موی اجباری می شود.
- آلوپسی پس از زایمان: یک شکل تلوژن افلوویوم که چند ماه پس از زایمان رخ می دهد.
- آلوپسی ناشی از شیمی درمانی (آناژن افلوویوم): ریزش مو که به عنوان یک عارضه جانبی درمان های سرطانی رخ می دهد.
سایر علل بالقوه آلوپسی غیر اسکار عبارتند از:
- مصرف رژیم غذایی کم پروتئین
- داروها، از جمله رتینوئیدها، کنترل بارداری هورمونی، مسدود کننده های بتا، مسدود کننده های کلسیم، ضد افسردگی ها و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)
- تب شدید یا عفونت شدید
- بیماری تیروئید
- تغییرات هورمونی
- ریزش مو مرتبط با سن
- علل آلوپسی اسکار
در برخی موارد، سیستم ایمنی بدن به فولیکول های مو به دلایل نامعلوم حمله می کند. این آسیب مانع از رشد مجدد مو می شود. دانشمندان معتقدند عوامل زیر ممکن است باعث این اشکال ریزش مو شوند:
آلوپسی cicatricial سرویکس مرکزی (CCCA): دانشمندان معتقدند این بیماری ممکن است ناشی از سطوح پایین پروتئین کراتین خاص یا یک بیماری زمینه ای ایمنی باشد.
lichen planopilaris (LPP): دانشمندان معتقدند این بیماری ناشی از پاسخ ایمنی بیش از حد به داروها، ویروس ها، عفونت ها یا سایر آلرژن ها است. ۱۰
آلوپسی فیبروزانت قدامی (FFA): عوامل مختلفی ممکن است باعث FFA شوند، از جمله پاسخ ایمنی بیش از حد، ژنتیک، تغییرات هورمونی یا جراحی های مربوط به صورت یا پوست سر. با این حال، تحقیقات بیشتری لازم است.
نحوه تشخیص آلوپسی
- آلوپسی توسط یک متخصص پوست (پزشک متخصص در شرایط مو، پوست و ناخن) تشخیص داده می شود. علاوه بر معاینه فیزیکی و سوابق پزشکی، تشخیص آلوپسی ممکن است به یک یا چند آزمایش زیر نیاز داشته باشد:
- درماتوسکوپی: یک دستگاه دستی، درماتوسکوپ، ویژگی های پوست سر را برای متخصص پوست بزرگ می کند. ویژگی هایی مانند نقاط سیاه، موهایی که در امتداد رشته نازک می شوند و موهای شکسته می توانند همه نشانگر آلوپسی باشند.
- تست کشیدن مو: یک متخصص پوست یک گروه کوچک از موها را می کشد، معمولاً ۵۰ تا ۶۰، و تعداد موهایی را که بیرون می آید، می شمارد. آزمایش مثبت در صورتی در نظر گرفته می شود که بیش از ۱۰٪ از موها بیرون کشیده شوند. اگر در بیش از یک ناحیه پوست سر مثبت باشد، نشان دهنده تلوژن یا آناژن افلوویوم است. اگر در یک منطقه مثبت باشد، ممکن است آلوپسی آره آتا باشد که فقط یک قسمت از پوست سر را تحت تأثیر قرار می دهد.
- معاینه با لامپ Wood: یک لامپ Wood یک نور ماوراء بنفش است که روی پوست سر تابانده می شود تا آلوپسی ناشی از عفونت را تشخیص دهد. هنگامی که نور به پوست سر برخورد می کند، برخی از باکتری ها، قارچ ها یا تغییرات رنگدانه پوست باعث تغییر رنگ پوست تحت نور یا فلورسانس می شوند.
- بیوپسی: این آزمایش برای تمایز بین اشکال مختلف آلوپسی اسکار استفاده می شود. این شامل “سوراخ کردن” یک قطعه کوچک ۴ میلی متری بافت از پوست سر، در نزدیکی خط رویش مو، برای تجزیه و تحلیل بیشتر بافت است.
- آزمایش خون: این آزمایش کمک می کند تا مشخص شود آیا ریزش مو ناشی از شرایطی مانند بیماری تیروئید یا کمبود ویتامین است. همچنین می تواند عواملی را که باعث ریزش مو می شوند، از جمله هورمون های جنسی و التهاب، اندازه گیری کند.
- درمان های آلوپسی
برای آلوپسی درمان های زیادی وجود دارد. درمان های آلوپسی غیر اسکار به کند شدن ریزش مو و تحریک رشد مجدد مو کمک می کنند. سایر درمان ها به التهاب و سایر علائم هدف می گیرند زمانی که آلوپسی توسط سیستم ایمنی بدن به فولیکول های مو و پوست سر حمله می کند.
درمان های مبتنی بر دارو
برای آلوپسی درمان های دارویی زیادی وجود دارد. داروهایی که برای رشد مجدد مو یا کند شدن ریزش مو کار می کنند، معمولاً شش ماه یا بیشتر طول می کشد تا اثر بگذارند. آنها عبارتند از:
- روگین (مinoxidil): یک داروی بدون نسخه که رشد مو را تحریک می کند. وقتی یک یا دو بار در روز به پوست سر مالیده شود. ممکن است مسیرهای سلولی را فعال کند که رشد مو را در فولیکول های مو تقویت می کند. همچنین ممکن است جریان خون مواد مغذی را به فولیکول افزایش دهد.
پروscar/Propecia (finasteride): یک داروی تجویزی که ریزش مو را کند می کند. با جلوگیری از فرآیندی که تستوسترون را به دی هیدروتستوسترون، یک هورمون جنسی مرتبط با ریزش مو، تبدیل می کند. - اسپیرونولاکتون (Aldactone): دارویی است که برای کند شدن ریزش مو در زنان تجویز می شود. با کند کردن تولید هورمون های جنسی که به ریزش مو کمک می کند.
- کورتیکواستروئیدها مانند Adcortyl (triamcinolone acetonide): این داروها برای کاهش التهاب تجویز می شوند. آنها مستقیماً به پوست سر مالیده می شوند یا به پوست سر تزریق می شوند. این باعث می شود که سیستم ایمنی بدن به فولیکول های مو حمله نکند.
- ایمونوتراپی: دارویی است که هفته ای یک بار به پوست سر مالیده می شود و به رشد مجدد مو کمک می کند. داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن تأثیر زیادی بر سیستم ایمنی بدن دارد و از واکنش های آلرژیک که به فولیکول های مو حمله می کنند جلوگیری می کند.
استفاده غیر علامتی
گاهی اوقات، یک پزشک ممکن است دارویی را به صورت “غیر علامتی” تجویز کند. این بدان معناست که دارو برای درمان بیماری شما توسط FDA تأیید نشده است. در بیشتر موارد، استفاده غیر علامتی دارو در عمل بالینی رایج است و ممکن است توسط مطالعات موردی مستند و تحقیقات پشتیبانی شود.
درمان های غیر دارویی
درمان های دیگری وجود دارد که شامل جراحی، روش های زیبایی یا پنهان کننده های ریزش مو می شود. اینها عبارتند از:
- نور درمانی قرمز: این یک دستگاه است که نور قرمز را روی پوست سر می تاباند تا رشد مو را تحریک کند. تحقیقات بیشتری برای تأیید اینکه نور درمانی قرمز کار می کند، مورد نیاز است.
- میکرونیدلینگ: این یک دستگاه با صدها سوزن کوچک است که برای ماساژ پوست سر استفاده می شود. برخی از مطالعات مقدماتی نشان داده اند که این درمان موثر است، اما تحقیقات بیشتری برای تأیید این یافته ها لازم است.
- تزریق پلاسمای غنی از پلاکت: این درمان شامل جدا کردن گلبول های سفید خون به نام پلاکت ها از خون شما و تزریق مجدد آنها به پوست سر است. مطالعات اولیه نشان می دهد که این درمان ممکن است مفید باشد، اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
- کلاه گیس: اینها وسایل آرایشی فوری و موقتی هستند که می توانند ریزش مو را روی سر بپوشانند.
- پنهان کننده ها: اینها اسپری ها یا پودرهای بدون نسخه ای هستند که می توانند ریزش مو را به طور موقت پنهان کنند.
- پیوند مو: این یک روش است که موهای اهدا کننده در قسمت های طاس کاشته می شود. موی پیوند شده سپس از ناحیه ای که در آن کاشته شده رشد می کند.
چگونه از آلوپسی جلوگیری کنیم
شایع ترین علل آلوپسی ژنتیکی هستند و بنابراین دشوار است که از آنها پیشگیری کنیم. با این حال، چند راه وجود دارد که می توانید خطر سایر اشکال آلوپسی ناشی از آسیب مو را کاهش دهید:
- به شامپوی ملایم تغییر دهید
- از نرم کننده مرطوب کننده استفاده کنید
- از حوله های نرم استفاده کنید، مو را به آرامی شانه کنید و از کشیدن یا پیچاندن مو خودداری کنید
- از سشوار فقط با تنظیمات حرارتی پایین استفاده کنید
- از محصولات مو و نرم کننده های مضر استفاده نکنید
- سیگار کشیدن را ترک کنید، رفتاری که ممکن است به ریزش مو مرتبط باشد
- از غذاهای فرآوری شده و رژیم های کم پروتئین که می توانند باعث ریزش مو شوند، اجتناب کنید
شرایط همراه
چندین بیماری وجود دارد که با آلوپسی آره آتا همزمان (به این معنی که می توانند همزمان رخ دهند) وجود دارند. اگر قبلاً این نوع آلوپسی داشته باشید، دو برابر بیشتر احتمال دارد که این بیماری ها را داشته باشید. بسیاری از این بیماری ها بیماری های خودایمنی (شرایطی هستند که سیستم ایمنی بدن سلول های سالم را به جای سلول های مضر تشخیص داده و به آنها حمله می کند)، از جمله:
- اگزما و سایر بیماری های پوستی: یک بیماری التهابی پوستی است که شامل حمله سیستم ایمنی بدن به بدن است، مشابه آلوپسی آره آتا
بیماری تیروئید: یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به تیروئید حمله می کند - لوپوس اریتماتوز: یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به بسیاری از اندام های مختلف حمله می کند
- سندرم متابولیک: گروهی از شرایط التهابی است که خطر ابتلا به حمله قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع ۲ را افزایش می دهد
سایر شرایط همراه عبارتند از:
- کمبود ویتامین D: ویتامین D به فولیکول های مو کمک می کند تا رشد و ریزش مو را تنظیم کنند.
- کیست های تخمدان: اینها رشدهای پر از مایع هستند که در تخمدان ایجاد می شوند. آنها ممکن است تولید هورمون های جنسی را که منجر به ریزش مو می شوند افزایش دهند.
- کم خونی: دلیل ارتباط سطح پایین آهن خون با آلوپسی آره آتا مشخص نیست.
- اختلالات سلامت روان: شرایطی مانند افسردگی و اضطراب ممکن است شامل التهاب غیرطبیعی مغز باشد. این ممکن است آن را به آلوپسی آره آتا مرتبط کند.
tinea capitis (کرم حلقوی سر): این یک عفونت قارچی است که می تواند باعث ریزش مو شود و اغلب در کودکان رخ می دهد.
زندگی با آلوپسی
بیشتر افرادی که مبتلا به آلوپسی هستند زندگی سالمی دارند. برخی از نکات مراقبت روزانه از مو و مدیریت علائم عبارتند از:
- در زمستان کلاه و شال بپوشید: مکان هایی که مو از دست رفته حساس تر به سرما می شوند.
- در نظر گرفتن مژه های مصنوعی یا ابروهای چسبی: اگر آلوپسی به ابروهای شما یا مژه های شما تأثیر بگذارد، چشمان شما یک لایه محافظ را از دست می دهند. مژه های مصنوعی یا ابروهای چسبی می توانند از چشمان شما محافظت کنند.
- با یک درمانگر یا سازمانی که از افراد مبتلا به این بیماری حمایت می کند ارتباط برقرار کنید: صحبت کردن با کسی که درک می کند زندگی با آلوپسی چالش های منحصر به فردی دارد، ممکن است مفید باشد.
- راه های معناداری برای بیان خود پیدا کنید: برخی از افراد مبتلا به آلوپسی به دلیل ریزش مو احساس از دست دادن هویت می کنند. پیدا کردن راهی برای بیان خود و سبک خود می تواند به شما کمک کند تا بیشتر مانند خودتان احساس کنید.
