نحوه تشخیص بیماری آلزایمر

تشخیص زودهنگام و دقیق بیماری آلزایمر اجازه می دهد تا درمان مناسب زودتر شروع شود، به همین دلیل است که اگر شما یا کسی که می شناسید برخی از علائم و نشانه ها را نشان می دهد، مهم است که یک ارزیابی را برنامه ریزی کنید. پزشک معالج علاوه بر انجام معاینات غربالگری و بررسی علائم و سابقه پزشکی، ممکن است تصویربرداری را نیز برای رد سایر توضیحات احتمالی برای آنچه فرد تجربه می کند در نظر بگیرد.

در حالی که نمی توانید خودتان یا شخص دیگری را به بیماری آلزایمر مبتلا کنید، می توانید یک بررسی در منزل با پشتیبانی بالینی انجام دهید که ممکن است به احتمال آن اشاره کند و اطلاعات مفیدی را به پزشک برای استفاده در ارزیابی خود ارائه دهد.

خودآزمایی و تست در خانه

سعی کنید در مورد اولین نشانه فراموشی به نتیجه گیری نرسید. گاهی اوقات فراموش کردن اینکه عینک خود را کجا گذاشته اید یا بازگرداندن کتاب کتابخانه به موقع، طبیعی است. آلزایمر یک دوره فراموشی جزئی نیست و نه یک تغییر ناگهانی در شناخت؛ بلکه یک پیشرفت تدریجی علائم در طول زمان است.

علائم را در طول چند ماه پیگیری کنید. همچنین از یک عضو خانواده یا دوست مورد اعتماد برای دریافت اطلاعات نظر بخواهید. هنگام تماس برای تعیین وقت ملاقات با پزشک خود، به طور خلاصه مشاهدات خود را به اشتراک بگذارید و برای ارزیابی آلزایمر و سایر انواع زوال عقل درخواست دهید. لیست علائم و هر سوالی را که به ذهنتان می رسد به پزشک خود ببرید.

می توانید آزمون خودارزیابی Gerocognitive (SAGE) را به صورت آنلاین دانلود کرده و در خانه انجام دهید. این ابزار غربالگری خود-دمانس به طور علمی مورد ارزیابی قرار گرفته است و نتایج خوبی در شناسایی دقیق نقص های شناختی نشان داده است.

بخش کلیدی برای اطمینان از صحت آن، آوردن آن به پزشک خود برای نمره دهی و تفسیر به جای انجام آن خودتان است.

هر آزمون غربالگری خانگی باید با ارزیابی توسط یک متخصص پزشکی دنبال شود. بسیاری از تست های مستقیم به مصرف کننده وجود دارد که از نظر علمی اعتبار ندارند و ممکن است نتایج نادرستی ارائه دهند.

انواع مختلفی از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی می توانند بیماری آلزایمر را تشخیص دهند. می توانید با پزشک مراقبت های اولیه خود قرار ملاقات بگذارید یا به دنبال یک متخصص مانند روانشناس، متخصص روانپزشک متخصص سالمندان، متخصص مغز و اعصاب، متخصص مغز و اعصاب یا متخصص روانپزشک سالمندان باشید.

برخی از جوامع برنامه های خاصی دارند که در زمینه آزمایش و تشخیص آلزایمر تخصص دارند، بنابراین برای توصیه با شعبه محلی انجمن آلزایمر خود تماس بگیرید.

ارزیابی بالینی

پزشک از شما می خواهد در مورد علائمی که تجربه کرده اید به آنها بگویید تا تشخیص دهد که آیا آنها با علائم بیماری آلزایمر مطابقت دارند یا خیر. اگر با و از نگرانی برای یک عزیز در قرار ملاقات شرکت می کنید، ممکن است از شما در مورد آنچه که شاهد بوده اید نیز سوال شود.

پزشک احتمالاً همچنین خواهد پرسید که آیا شرایط سلامتی دیگری تشخیص داده شده است یا علائم دیگری وجود دارد. اگر در مطب یک پزشک جدید هستید،

ممکن است از شما درخواست شود که سوابق پزشکی خود یا عزیزتان را از پزشک مراقبت های اولیه خود از قبل ارسال کنید تا آنها از این اطلاعات به طور کامل مطلع باشند.

علاوه بر این، سابقه خانوادگی برای انواع مختلف زوال عقل و شرایط سلامتی و همچنین هر گونه داروهای فعلی (با نسخه یا بدون نسخه)، ویتامین ها و مکمل هایی که مصرف می شود، بررسی خواهد شد.

آزمایشگاه ها و تست ها

تشخیص قطعی بیماری آلزایمر تا بعد از مرگ و زمانی که کالبدشکافی مغز انجام شود، امکان پذیر نیست.

با این حال، یک پزشک می تواند با انجام چندین آزمایش که می تواند سایر علل گیجی و از دست دادن حافظه را حذف کند و با دیدن اینکه چگونه علائم فرد با علائم آلزایمر مطابقت دارد، آلزایمر را با اطمینان معقول تشخیص دهد.

موارد زیر اغلب در هنگام تشخیص بیماری آلزایمر در نظر گرفته می شوند.

ارزیابی وضعیت ذهنی

یک ارزیابی وضعیت ذهنی (MSE) اغلب برای ارزیابی عینی عملکرد شناختی استفاده می شود.

چندین تست غربالگری برای ارزیابی شناخت وجود دارد، اما یکی از رایج ترین آزمون ها Mini Mental State Exam (MMSE) است. این آزمون جنبه های مختلف توانایی مغز مانند حافظه، محاسبه، جهت گیری و ارتباط را مورد آزمایش قرار می دهد.

تست رسم ساعت اغلب بخشی از سایر تست های غربالگری است، مانند برخی از موارد زیر. به سادگی کشیدن یک ساعت با اعداد و عقربه های تنظیم شده در زمان خاص می تواند مشکلات شناختی را نشان دهد.

سایر تست هایی که روی افراد در حال ارزیابی انجام می شود عبارتند از:

• Mini-Cog: این یک تست غربالگری سه قسمتی است که ترکیب‌کننده‌ی یادآوری و تست رسم ساعت است. انجام آن فقط چند دقیقه طول می کشد.
• Montreal Cognitive Assessment (MoCA): این یک تست غربالگری کوتاه است که به سرعت مشخص می کند آیا کار بیشتر لازم است یا خیر. این تست چندین جنبه از عملکردهای شناختی را ارزیابی می کند، از جمله جهت گیری، حافظه کوتاه مدت، یادآوری با تأخیر، توانایی های زبانی، تجرید و توجه. همچنین شامل یک تست رسم ساعت و تست Trails B عملکرد اجرایی است.
• Saint Louis University Mental Status Exam (SLUMS): این یک تست غربالگری ۱۱ قسمتی آلزایمر است. شامل مواردی مانند نامگذاری حیوانات و تشخیص اشکال هندسی است.
• ۷-Minute Screen (7MS): این تست غربالگری برای حساسیت بیشتر طراحی شده است، بنابراین می تواند برای تشخیص زودهنگام بیماری آلزایمر و اختلال خفیف شناختی استفاده شود. چهار عنصر آن شامل یک تست تقویت‌شده یادآوری با سرنخ، جهت‌گیری، روانی زبانی و تست رسم ساعت است.
• Short Blessed Test (Orientation-Memory-Concentration test): این تست شامل شش سوال است، از جمله جهت‌گیری، تشخیص زمان، شمارش معکوس، گفتن ماه‌های سال به صورت معکوس، و به خاطر آوردن نام و آدرسی که در ابتدای تست داده شده است.
• آزمون فرعنه مقیاس ارزیابی آلزایمر – خرده مقیاس شناختی (ADAS-Cog) یک آزمون ۱۱ قسمتی است که اغلب بعد از تشخیص بیماری آلزایمر برای ارزیابی سطح اختلال استفاده می شود. بر توجه، زبان، جهت‌گیری، عملکرد اجرایی و مهارت‌های حافظه تمرکز می‌کند.

همچنین ممکن است تست هایی برای مراقبان و خانواده ها داده شود. آنها عبارتند از:

• AD-8 Informant Interview: این پرسشنامه هشت قسمتی به مراقبان یا خانواده فردی که در حال ارزیابی است داده می شود. فقط چند دقیقه طول می کشد و می تواند در خانه انجام شود، سپس به قرار ملاقات با پزشک برده شود. سوالات شامل این است که آیا تغییراتی در قضاوت، علاقه به فعالیت ها، تکرار چیزها،
• یادگیری مهارت های جدید، جهت‌گیری، مدیریت امور مالی و به خاطر سپردن قرارها رخ داده است.
• Neuropsychiatric Inventory (NPI): این تست به مراقبان برای غربالگری بیماری آلزایمر و ارزیابی مشکلات رایج در آن بیماری داده می شود. برای انواع مختلف رفتار سوالاتی وجود دارد، با مراقبی که فرکانس، شدت و ناراحتی که علائم ایجاد می کند را در مقیاس های عددی رتبه بندی می کند. انواع رفتار شامل توهمات، هذیان، بیقراری، افسردگی، اضطراب، سرخوشی، بی‌تفاوتی، بی‌انضباطی، تحریک‌پذیری، اختلال حرکتی، رفتارهای شبانه و اشتها است.

آزمایش های آزمایشگاهی

برخی از پزشکان آزمایش‌هایی مانند آزمایش خون یا ادرار را تجویز می‌کنند. این آزمایش‌ها می‌توانند عفونت‌ها یا سایر شرایط پزشکی را غربالگری کنند که می‌تواند توانایی فرد برای تفکر واضح را کاهش دهد. عفونت ها اغلب می توانند باعث افزایش گیجی شوند، به خصوص در افراد مسن، بنابراین مهم است که این موارد و سایر شرایط قابل برگشت را به عنوان علت حذف کنید.

در موارد نادری که مشکوک به وجود بیماری آلزایمر غالب اتوزومال در خانواده است، یک تست ژنتیکی در دسترس است.

تصویربرداری

تغییرات مغزی را می توان از طریق تکنیک های مختلف تصویربرداری نیز مشاهده کرد، مانند:

سی تی اسکن (CT) نوعی پیشرفته از اشعه ایکس است که می تواند سکته مغزی، تومور یا کوچک شدن مغز را نشان دهد.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) تصویر دقیق تری نسبت به سی تی اسکن ارائه می دهد. اما برخلافCT، MRI نمی تواند برای افرادی که فلز در بدنشان دارند انجام شود. اسکن های دقیق می توانند نشان دهند که سکته مغزی یا مناطق کوچک خونریزی در کجا رخ داده اند.

توموگرافی انتشار پوزیترون (PET) از یک ردیاب رادیواکتیو تزریق شده با سطح پایین برای نشان دادن نحوه عملکرد مناطق مغز استفاده می کند. PET فلورودئوکسی گلوکز (FDG) می تواند نشان دهد که در کجا مغز متابولیسم پایینی دارد که ممکن است با برخی از اشکال زوال عقل مطابقت داشته باشد. اسکن های PET آمیلوئید به دنبال رسوبات پلاک های آمیلوئیدی هستند که از ویژگی های بیماری آلزایمر هستند.

اسکن های PET Tau عمدتاً در تحقیقات استفاده می شود. اینها به دنبال توده های پروتئین tau که در بیماری آلزایمر دیده می شوند، می گردند.

تشخیص های افتراقی

فرایند تشخیص باید شامل ارزیابی برای شرایط قابل برگشت باشد که می تواند شبیه بیماری آلزایمر باشد. شما یا عزیزتان ممکن است از این بترسید که علائم به دلیل بیماری آلزایمر باشد، در حالی که آنها می توانند نتیجه بسیاری از شرایط دیگر مانند افسردگی یا هذیان ناشی از عفونتی باشند که با درمان مناسب بهبود می یابد.

مشکلات حافظه ممکن است به عنوان اختلال خفیف شناختی تشخیص داده شود، که در آن فرد دارای شناخت کلی طبیعی است و همچنان می تواند فعالیت های روزانه خود را انجام دهد. خطر زوال عقل بیشتر است، اما اجتناب ناپذیر نیست.

همچنین آزمایش ها بین آلزایمر و سایر انواع زوال عقل مانند:

تمایز قائل خواهند شد:

• زوال عقل عروقی: این عارضه به دلیل اختلال در جریان خون در مغز ایجاد می شود. ناگهانی یا مرحله به مرحله شروع می شود. می تواند به دلیل سکته مغزی یا آسیب به رگ های خونی مغز باشد.
• زوال عقل پیشانی گیجگاهی با تغییر رفتار (بیماری پیک): این بیماری برخی علائم همپوشانی با بیماری آلزایمر دارد، زیرا هر دو بیماری به طور معمول بر شناخت، احساسات و رفتار تأثیر می گذارد.
• زوال عقل پارکینسون (PDD): این زوال عقل به خصوص پس از چندین سال ابتلا به بیماری پارکینسون مشاهده می شود. افراد مبتلا به PDD معمولاً مشکلاتی در توجه، عملکرد اجرایی و بازیابی حافظه دارند، در حالی که در بیماری آلزایمر فرد در ذخیره خاطرات مشکل دارد.
• هر تغییر قابل توجه و ناگهانی در توانایی تفکر کسی، نیاز به تماس فوری با پزشک دارد، زیرا این ممکن است نشانه یک بیماری قابل درمان باشد.