بیماری آلزایمر نه تنها بر مغز تأثیر می گذارد، بلکه بر بدن نیز تأثیر می گذارد. به طور سنتی، تأکید و مطالعه بر علائم بیماری آلزایمر تقریباً به طور انحصاری بر مسائل شناختی متمرکز بود و به اینکه چه نوع اختلالاتی مانند حافظه، زبان و رفتار ایجاد میشود و چه مداخلات و درمانهایی مفیدتر هستند، نگاه میکرد.
با این حال، به تازگی توجه بیشتری به اثرات فیزیکی بیماری آلزایمر، به ویژه بر راه رفتن فرد، شده است. درک تأثیر فیزیکی بیماری برای دانستن اینکه با پیشرفت بیماری چه درمانها و مراقبتهایی ممکن است مورد نیاز باشد، مهم است.
تغییرات راه رفتن
راه رفتن به حرکت و گام برداشتن هنگام قدم زدن اشاره دارد. به عنوان مثال، افرادی که پارکینسون دارند ممکن است راه رفتن کشییده ای داشته باشند که با قدمهای مردد و کشیدن پاها مشخص میشود.
در مراحل اولیه آلزایمر، توانایی راه رفتن اغلب به خوبی حفظ میشود. در واقع، برخی از افراد مبتلا به دمانس اولیه میتوانند هر روز کیلومترها راه بروند. با این حال، تحقیقات به طور فزایندهای نشان میدهد که افراد دیگر با دمانس اولیه تغییراتی در راه رفتن خود دارند.
یک تحلیل فراترکیب که شامل تقریباً ۱۰۰۰۰ شرکتکننده بود، نشان داد که سرعت راه رفتن آهسته یا کاهشیافته به طور قابل توجهی با افزایش خطر ابتلا به دمانس و کاهش شناختی در جمعیت سالمندان مرتبط است.
در حالی که تحقیقات به ارتباط بین تغییرات راه رفتن و بیماری آلزایمر اشاره میکنند، تحقیقات بیشتری قبل از اینکه چنین علائمی بتوانند به عنوان یک پیشبینیکننده قطعی یا نشانهای از کاهش شناختی در نظر گرفته شوند، مورد نیاز است.
تغییرات عملکرد اجرایی
عملکرد اجرایی شامل توانایی برنامهریزی، اولویتبندی، بهکارگیری دانش و تصمیمگیری است. کاهش عملکرد اجرایی یکی از علائم بیماری آلزایمر است.
محققان متوجه شدهاند که برخی از افراد مبتلا به دمانس اولیه هنگام انجام همزمان یک کار مانند ضربه زدن انگشت و راه رفتن یا شمارش معکوس و راه رفتن، کاهش راه رفتن و/یا سرعت راه رفتن را نشان میدهند – تواناییهایی که نیازمند عملکرد اجرایی هستند.
یک مطالعه دوم نشان داد که عملکرد ضعیفتر در آزمون های ساخت مسیر A و B، یک آزمون رایج که توانایی شناختی و به طور خاص عملکرد اجرایی را اندازهگیری میکند، پیشبینیکننده کاهش راه رفتن و تحرک بود.
مطالعه دیگری که در فیزیوتراپی منتشر شد، اشاره کرد که سرعت راه رفتن کندتر با عملکرد ضعیفتر در هر دو آزمون ساخت مسیر و آزمون Stroop، ابزار شناختی دیگری که عملکرد اجرایی را ارزیابی میکند، مرتبط بود.
گامهای بعدی
با چندین مطالعه تحقیقاتی که تغییری در توانایی راه رفتن را در ارتباط با کاهش شناختی ثبت کردهاند، چگونه این امر بر نحوه برخورد ما با بیماری آلزایمر و سایر انواع دمانس تأثیر میگذارد؟
راه رفتن عزیز خود را تماشا کنید. اگر متوجه کاهش گام یا سرعت راه رفتن شدید که به دلیل مشخصی (مانند آرتروز یا سابقه سکته مغزی) مرتبط نیست، ببینید که آیا تغییرات شناختی وجود دارد یا خیر. در نظر بگیرید که از پزشک یا روانشناس بخواهید عملکرد شناختی او را ارزیابی کند تا بتوان تشخیص زودهنگام و درمان ارائه داد.
علاوه بر این، اگر نگرانی اصلی فرد خانواده شما حافظه اوست و برای تشخیص احتمالی بیماری آلزایمر تحت ارزیابی قرار میگیرد، حتماً هر گونه کاهش گام یا سرعت راه رفتن را به پزشک گزارش دهید تا این مورد در ارزیابی در نظر گرفته شود.
به یاد داشته باشید که برخی از داروها یا ترکیبات داروها میتوانند هم بر راه رفتن و تعادل فرد و هم بر عملکرد شناختی او تأثیر بگذارند، بنابراین از پزشک در مورد داروهایی که عزیزتان دریافت میکند و عوارض جانبی آنها دریغ نکنید.
