۴ نوع حافظه: حسی، کوتاه مدت، فعال و بلند مدت

چهار نوع حافظه وجود دارد: حسی، کوتاه مدت، فعال و بلند مدت. نوعی که بیماری آلزایمر بر آن تأثیر می گذارد به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد. برخی از انواع حافظه بیشتر از سایرین تحت تأثیر قرار می گیرند.

این مقاله بررسی می کند که چگونه انواع حافظه با هم متفاوت هستند و همچنین دقیقاً چگونه هر نوع حافظه توسط آلزایمر تحت تأثیر قرار می گیرد.

حافظه حسی

حافظه حسی یک بازخوانی بسیار کوتاه (حدود سه ثانیه) از یک تجربه حسی است، مانند چیزی که به تازگی دیدیم یا شنیدیم. برخی حافظه حسی را با یک عکس سریع از آنچه به تازگی تجربه کرده اید مقایسه می کنند که به سرعت ناپدید می شود.

حافظه کوتاه مدت

حافظه کوتاه مدت آن دوره کوتاه زمانی است که می توانید اطلاعاتی را که به تازگی در معرض آن قرار گرفته اید به خاطر بیاورید. حافظه کوتاه مدت اغلب از ۳۰ ثانیه تا چند روز را در بر می گیرد، بسته به اینکه چه کسی از این اصطلاح استفاده می کند.

حافظه فعال

برخی از محققان از اصطلاح حافظه فعال استفاده می کنند و آن را از حافظه کوتاه مدت متمایز می کنند، اگرچه این دو روی هم قرار می گیرند.

حافظه فعال را می توان به عنوان توانایی مغز ما برای نگه داشتن مقدار محدودی از اطلاعات به اندازه کافی طولانی برای استفاده از آن تعریف کرد. حافظه فعال به پردازش افکار و برنامه ها و همچنین اجرای ایده ها کمک می کند.

می توانید به حافظه فعال مانند حافظه کوتاه مدت خود فکر کنید که استراتژی ها و دانش را از بانک حافظه بلند مدت خود ترکیب می کند تا به تصمیم گیری یا محاسبه کمک کند.

حافظه فعال با عملکرد اجرایی مرتبط بوده است که اغلب در مراحل اولیه بیماری آلزایمر تحت تأثیر قرار می گیرد.

حافظه بلند مدت

حافظه بلند مدت شامل خاطراتی است که از چند روز تا چند دهه طول می کشد. برای انجام یادگیری موفقیت آمیز، اطلاعات باید از حافظه حسی یا کوتاه مدت به حافظه بلند مدت منتقل شود.

چگونه آلزایمر بر حافظه تأثیر می گذارد؟

در بیماری آلزایمر، یکی از علائم اولیه شایع، از دست دادن حافظه کوتاه مدت است.

هنگام بحث در مورد آلزایمر، پزشکان اغلب از اصطلاح “از دست دادن حافظه کوتاه مدت” استفاده می کنند تا به دوره زمانی اشاره کنند که شامل زمان‌های بسیار کوتاه، مانند ۳۰ ثانیه، و همچنین دوره زمانی متوسط ​​که ممکن است تا چند روز طول بکشد.

افراد با علائم اولیه آلزایمر ممکن است سوالات را به طور مکرر در طول چند ساعت تکرار کنند، یا همان داستانی را که پنج دقیقه پیش گفته اند، دوباره بگویند.
این نوع از دست دادن حافظه کوتاه مدت اغلب یکی از اولین نشانه های قابل مشاهده است که نشان می دهد عملکرد شناختی فرد در حال کاهش است. در مقابل، خاطرات بلند مدت یک فرد با آلزایمر مرحله اولیه به طور معمول دست نخورده باقی می ماند.

مقابله با آلزایمر مرحله اولیه می تواند چالش برانگیز باشد. افراد ممکن است در حافظه بلند مدت خود بدانند که به آلزایمر مبتلا شده اند و همچنین ممکن است از نقص حافظه کوتاه مدت خود آگاه باشند و از آن ناراحت شوند. استفاده از استراتژی ها و نکاتی برای کمک به ذخیره اطلاعات در حافظه در این مرحله می تواند مفید باشد.

پیشرفت

با پیشرفت آلزایمر به مراحل میانی و پایانی، حافظه بلند مدت نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. به جای اینکه مادرتان با آلزایمر به سادگی فراموش کند که صبحانه خورده است، ممکن است به یاد نیاورد که مادربزرگش ۲۰ سال پیش درگذشته است.

در طول این مراحل، حافظه رویه ای – دانش انجام دادن کاری مانند راه رفتن یا دوچرخه سواری – کاهش می یابد.

این امر انجام فعالیت‌های روزانه زندگی (ADL) مانند مسواک زدن یا حمام کردن را بسیار دشوار می‌کند و مراقبت از سوی عزیزان یا متخصصان ضروری می‌شود.

همچنین در مراحل بعدی آلزایمر برای افراد چالش برانگیز می شود که افرادی را که سال هاست می شناسند، مانند دوستان نزدیک یا اعضای خانواده، تشخیص دهند.

تماشای کسی که دوستش دارید درگیر مبارزه با از دست دادن حافظه است، می تواند سخت باشد، اما به یاد آوردن اینکه این تأثیر بیماری آلزایمر است نه چیزی که فرد انتخاب کرده است، ممکن است به شما کمک کند تا با آن مقابله کنید و به طور مثبت به عزیز خود پاسخ دهید.

در مراحل اولیه و حتی میانی آلزایمر، افراد ممکن است همچنان بتوانند چیزی (مانند یک روال) را بیاموزند اگر به اندازه کافی تکرار شود. با این حال، با پیشرفت بیماری آلزایمر به مراحل آخر، توانایی نه تنها برای دسترسی به خاطرات قدیمی بلکه برای ایجاد خاطرات جدید نیز از بین می رود.

کلام آخر

درک انواع مختلف حافظه و نحوه تأثیرگذاری آنها بر آلزایمر می تواند برای مراقبان و عزیزان افرادی که با زوال عقل زندگی می کنند، مفید باشد.

اگر علائمی از کم‌حافظی را در خود یا کسی که دوستش دارید مشاهده کردید، وقت آن است که برای معاینه فیزیکی و ارزیابی با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید. این قرار ملاقات می تواند به تعیین اینکه آیا کم‌حافظی ناشی از بیماری آلزایمر یا نوع دیگری از زوال عقل است یا خیر کمک کند، یا اینکه آیا علت آن بیماری دیگری است که در صورت شناسایی و درمان ممکن است قابل برگشت باشد.